توجه : برخی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط شماره موجود در بخش تماس با ما به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود.
مطالب پر بازدید

آموزش و پرورش در دوره ی هخامنشیان

آنچه از مطالعه ی منابع مختلف حاصل گردید، بیانگر این است که در خصوص آموزش و پرورش در ایران باستان، سه روایت به شرح زیر وجود دارد.

الف) گزنفون در کورش نامه، نتیجه تعلیم تربیت در ایران باستان را چنین بیان می کند: “اطفال پس از سن بلوغ به پاسداری و مراقبت بناهای دولتی و خدمات عمومی می پرداختند. آنها مجهز به تیر و کمان و شمشیر بودند. شکار در نظر ایرانیان میدانی برای فراگرفتن فنون جنگی بود. آنها برگرده اسب تیراندازی می کردند و در پرتاب نیزه درحین تاخت با اسب، چالام بودند. آنان برای شکار، جیره غذایی یک روز را با خود می بردند و آن را در دو روز مصرف می کردند تا به روزهای سخت خو بگیرند و در صورت لزوم بردبار باشند.”

در جایی دیگر گزنفون می گوید: “اطفال و نوجوانان را به اعتدال مزاج عادت میدادند. اطاعت و وظیفه شناسی منحصر به اطفال نبود، بلکه بزرگترها نیز خودرا موظف به اطافت از مهتران می دانستند. در مدرسه به اطفال آداب غذا خوردن و نوشیدن آموخته می شد و آنان را به قناعت در مصرف غذا تشویق می کردند.”

ب) استرابون مورخ یونانی درباره تعلیم و تربیت جوانان ایرانی می نویسد: ” کودکان و نوجوانان ایرانی در بعد از ظهر، پس از پایان درس های حساب کردن، خواندن و نوشتن، تمرین کار و پیشه می نمایند و با غرض نهال و درختان و هرس کردن شاخه ها و آماده کردن سلاح ها و صید و شکار وقت خودرا می گذرانیدند.”

ج) از قول افلاطون نیز آمده است: “ایرانیان، فرزندان زمین سخت و ناهموارند. ایرانیان مردمی نیرومند و توانا می پرورند گه می توانند در زیر آسمان زندگی کنند و بی خواب و خورش، روزها به سر ببرند و با دشمنان مبارزه کنند.”

به طور اجمال هدف های آموزش و پرورش در ایران باستان یعنی از دوره هخامنشی به ویژه عهد کورش تا پایان دوره ساسانی به شرح زیر بوده است:

  1. متدین بار آوردن کودکان
  2. ایجاد اخلاق نیکو
  3. اموختن پیشه و هنر مناسب

​​مواد درسی در دوره ی هخامنشی

در دوره ی هخامنشیان مواد درسی شامل نوشتن، خواندن، حساب کردن، مسایل دینی، طب و حقوق بود. در کنار این درس ها مهارت اسب سواری، تیراندازی و فنون رزمی نیز آموخته می شد. تعلیمات عالی تا سن ۲۰ تا ۲۴ سالگی ادامه می بافت. شاکردان صبح زود بیدار می شدند و مسافت زیادی را می دویدند و بر اسبان سرکش سوار می شدند و به سرعت می تاختند. شنا و شکار، تعقیب دزدان، کشاورزی و درختکاری از جمله مهارت هایی بود که دانش آموزان می آموختند.

طی کردن مسافت های زیاد با اسلحه(تیر و کمان و شمشیر و زوبین و زره) در گرمای تابستان و سرمای زمستان از ورزش های رزمی محسوب می شد. آنچنان پرورش می یافتند که بتوانند هر گونه تحولات جوی را به خوبی تحمل کنند و با گرما و سرما سازگاری داشته باشند. آن ها در طی این دوره ها با خوراک ساده سر می کردند و با بی باکی طوری از رودخانه عبور می کردند که لباس و سلاح آن ها خیس نگردد. آنان اگر این چنین تربیت نمی شدند، نمی توانستند سربازانی باشند که از داردانل(هلسپونت) عبور کرده و از راه های پر پیچ و خم عبور کرده و به فتح آتن قادر باشند.


برگرفته از کتاب کورش بزرگ / بهمن قره داغی

 

علی اکبر

مجله سیراف از سال 96 فعالیت خود را آغاز کرده است،تمام تلاشم انتشار محتوای سالم و منحصر بفرد مورد نیاز کاربران با رعایت قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد. 09900995320

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا